มนุษย์เงินเดือน สู้ สู้

วันนี้พี่ ๆ ที่ทำงานให้กำลังใจกันใหญ่ หลังจากที่เราร่ำ ร่ำ ว่าไม่ไหวแล้ววววว หลังจากระเบิดและพายุสึนามิลงเมื่อวานนี้ เป็นช่วงราหูอมจริง ๆ ขนาดไปไหว้พระราหูมาแล้วนะเนี่ย (ไปมาจริง ๆ นะ ไม่ได้มุข)

บ้างก็ว่า คนผิด คือคนทำงาน ผิดเยอะก็ทำงานเยอะ คนไม่ผิด คือคนไม่ทำงาน ผิดน้อยเพราะทำงานน้อย

บ้างก็ว่า ใช้สมองทุกวันมันก็เหมือนกับการลับมีด ยิ่งลับก็ยิ่งคม คนไม่ได้ใช้มันก็มีแต่ทื่อ สนิมกิน

แต่ทีคิดว่าตรงที่สุดของจิตใจที่ห่อเหี่ยวทุกวันนี้ก็คือ โดนเจ้านายด่าเหมือนยาขม กินทุกวัน ๆ จะมีภูมิต้านทาน เหมือนหวานเป็นลมขมเป็นคนส่งหวานไปโรงพยาบาล 5555

ดีขึ้นแล้วนิดนึงจากเมือวาน ไม่รู้จะทนกินยาขมที่นี่ได้อีกนานแค่ไหน......

ใช่ ใช่เลย ค่าของคนอยูทีคุณเป็นคนของใคร เพือนคนนึงเปรียบเปรยให้ฟัง โดนใจจริง จริง

เราทำงานอยู่ที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง การแข่งขันค่อนข้างสูง แต่ไม่ได้แข่งกันที่ผลงาน แต่แข่งกันว่าใครจะแฉว่าใครทำงานผิดพลาดได้มากกว่ากัน ใครจะรายงานเรื่องนี้ได้ถึงพริกถึงขิงมากกว่ากัน

เจ้านายเป็นคนค่อนข้างหัวโบราณ ชอบพวกประจบประแจง ทำดีเอาหน้า ใช้ปากทำงาน คอยสอดส่องหาความผิดพลาดของเพือนร่วมงานด้วยกัน ปกป้องพวกพ้องให้พ้นผิด เจ้านายก็เสพติดเรื่องน้ำเน่างอมแงม มันคงได้อารมณพอ ๆ กันกับการดูละครหลังข่าวที่ตัวอิจฉาด่าทอ ตบตีกัน ใส่ร้ายกัน โดยเลือกที่จะไม่แคร์ว่าความเป็นจริงมันคืออะไร ถูกใสชูรส น้ำปลาลงไปมากแค่ไหน

พนักงานไม่ได้ทำงานกันเป็นทีม แต่จะถนัดการนินทากันและกันเป็นทีมมากกว่า แบ่งเป็นฝัก เป็นฝ่ายเหมือนพรรคการเมือง เหมือนสีเหลือง น้ำเงิน แดง อยากอยู่อย่างไม่เดือดร้อนก็ต้องเลือกข้างกันหน่อย แบ็คใครดีคนนั้นรอดตัวไป ทำอะไรก็ดี ก็ถูกไปหมด แต่ถ้าแบ็คไม่มีบารมีมากพอก็ต้องทำใจ เพราะทุ่มเทไปเท่าไหร่ ก็เสมอตัว....

อะไรกันนัก กันหนาวะเนี่ย โดนเจ้านายด่าอีกแล้ว ถามคำถามงี่เง่าอีกแล้ว ว่าเธอทำอะไร วันนึง ๆ เธอทำอะไร ทำไมงานเสร็จช้า ทำไม่อย่างโน้น ทำไมอย่างนี้ ทำงานไม่เป็นอีกแล้วนะ จัดลำดับงานไม่ได้อีกแล้วนะ บลา ๆๆๆๆๆๆๆๆ 

โธ่เว้ย จะไปทำงานเสร็จยังไงทันวะ เยอะแยะจะตาย5 ลองมาทำดูบ้างมั้ยWA ทำงานแทบตาย ควายเท่าเดิมจริง ๆ ดีแต่สั่ง สั่ง สั่ง คนนะโว่ย ไม่ใช่ซุปเปอร์แมน ทีกับยัยเด็กเส้น ที่วัน ๆ แมร่งเข้าแต่อินเตอร์เน็ท และเดินไปเดินมาทำเป็นยุ่ง ไม่เห็นจะไปดุด่าว่ากล่าวให้ทำงานบ้างเลย แถมยังรักกันปานจะ.....  แหกตูดดมซะอีก

ความยุติธรรม คุณค่าของผลงานมันอยู่ตรงไหนวะเนี่ย  ทำดีเสมอตัวไป แต่ทำช้า ทำพลาดล่ะก็มันจะเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต ถูกด่าขโมงโฉงเฉงขึ้นมาทันที 

คิดมันอยู่ทุกวันว่ากรูไม่ไหวแล้ว จะลาออก ลาออก วันละเป็นร้อยรอบ จะทำไงดีวะเนี่ย ตราบใดที่ยังไม่มีงานใหม่มันก็เหมือนเดิม คือต้องทน ๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆ เค้าจะด่า จะว่า ยังไงก็ต้องทน ทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำใจ

ไม่อยากเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้วโว้ย เบื่อ เบื่อ เบือ ที่สุด